Volgens de mestregelgeving (MAP7) zijn beschermingsstroken verplicht langs VHA-waterlichamen. Ze zorgen voor een verminderde afspoeling van gronddeeltjes, gewasbeschermingsmiddelen en meststoffen. De breedte van de strook is verschillend naargelang het gebiedstype en voor nitraat- of niet-nitraatgevoelige teelten. Er zijn mogelijkheden om de ecoregeling bufferstroken te combineren met de beschermingsstroken. De steunmaatregel stimuleert het aanleggen en beheren van dergelijke stroken langs percelen. Voor landbouwers is het moeilijk om diverse wetgeving over bufferstroken, met name mestwetgeving (MAP7), wetgeving geïntegreerde gewasbescherming (IPM) en wetgeving over GLB-maatregelen, gecombineerd correct toe te passen. Landbouwers hebben nog veel vragen over de invulling van beschermingsstroken, zeker over de aanleg, het beheer en de kosten en baten. Er is ook nood aan handvaten om probleemonkruiden te voorkomen of te verwijderen.
Het doel is aardappel- en groentetelers te ondersteunen in hun keuzes betreffende invulling van beschermingsstroken op een manier die in hun specifiek bedrijfsplan past. Landbouwers worden geïnformeerd over de correcte aanleg en het beheer van beschermingsstroken en het voorkomen van probleemonkruiden. Ook de kansen voor valorisatie en een kosten-batenanalyse van beschermingsstroken worden uitgewerkt.
Het project focust op de communicatie en demonstratie van wetgevingen en kansen van beschermingsstroken. De praktische aanpak van de stroken wordt geëvalueerd, met een focus op de (preventieve) aanpak van probleemonkruiden. Ten slotte worden verschillende valorisatiemethoden van de invulling van beschermingsstroken becijferd voor de opmaak van een gedegen kosten/baten analyse van beschermingsstroken voor verschillende groenteteelten en de aardappelteelt.
België