Het reduceren van stikstofemissies is een grote uitdaging voor de veehouderij. Voor veel landbouwers is het moeilijk om keuzes te maken, onder meer omdat voor bepaalde diercategorieën de keuzemogelijkheden in erkende stikstof reducerende maatregelen beperkt zijn of omdat er onduidelijkheid bestaat over bestaande maatregelen.
Dit project wil inzetten op het aanzuren van runderdrijfmest, een potentiële quick win die de keuzemogelijkheden op korte termijn moet kunnen vergroten of alleszins een voorbereidende stap moet zijn met het oog op een meer uitgebreide meetcampagne. De maatregel kan worden toegepast op rundveebedrijven met een mestkelder en is daardoor geschikt voor bestaande stallen.
Er is wetenschappelijk aangetoond dat er een verband is tussen ammoniakemissie en de pH van drijfmest. Het EIP-project onderzoekt daarom praktische vraagstukken rond het aanzuren van runderdrijfmest: toedieningsmethoden, de verspreiding van de zuurtegraad over de hele kelder, de mogelijkheden met verschillende typen zuren, het bufferend vermogen van drijfmest, verschillende monitoringsmethodieken en een referentie-pH waaraan de pH-verlaging kan worden gebenchmarkt.
De operationele groep wil een antwoord bieden op praktische bekommernissen rond het aanzuren van drijfmest. Het project onderzoekt welke berekende emissiereductie mogelijk is, welke producten en methoden beschikbaar zijn, welke toedieningsmogelijkheden er zijn en met welke frequentie die nodig zijn.
Daarnaast wil het project nagaan hoe de pH zo efficiënt en praktisch mogelijk kan worden opgevolgd, zodat de verzuring ook kan worden geborgd. Het project draagt zo bij aan de zoektocht naar oplossingen voor de noodzakelijke stikstofemissiereductie in de veehouderij.
Het project wordt uitgevoerd via zeven werkpakketten:
- Referentiemetingen pH: bij deelnemende landbouwers worden gedurende een jaar maandelijks pH-metingen uitgevoerd, verspreid over de mestkelder en op verschillende dieptes. Ook historische pH-analyses en gegevens uit andere projecten of initiatieven worden samengebracht.
- Analyse toepasbare producten: mogelijke producten om aan te zuren worden opgelijst, met bijhorende pro’s en contra’s. Het kan gaan om anorganische zuren of biologische producten die het microbieel leven aanzetten tot verzuring van de drijfmest.
- Experimentele fase met cubitainers: in cubitainers wordt de praktische toepasbaarheid onderzocht, onder meer rond oppervlakkige toediening met of zonder mixen, zuurtegraad op verschillende niveaus en het bufferend vermogen van drijfmest.
- Praktische mogelijkheden in een stalomgeving: op vier bedrijven worden experimenten opgezet om te bekijken hoe de volledige kelder wordt aangezuurd en welke variaties aanwezig zijn na toepassing van bepaalde producten.
- Monitoring en dosering: mogelijkheden voor continumonitoring en continudosering worden opgelijst en getest. Potentiële leveranciers van pH-sensoren worden bevraagd en drie systemen worden op bedrijven geïnstalleerd.
- Voorbereiding aanvraag PAS-maatregel: het project levert praktische handvaten aan om aanzuren en het vaststellen van de pH van drijfmest betrouwbaar en objectief te onderbouwen ter voorbereiding van een mogelijke aanvraag voor erkenning als PAS-maatregel.
- Administratie en coördinatie
De resultaten worden bekendgemaakt en verspreid via verschillende acties voor de landbouwsector:
- minimaal twee demonstratiedagen waarin de conclusies van het project, de praktische knelpunten en mogelijkheden, en de methoden voor dosering en monitoring worden toegelicht;
- minimaal twee studiedagen waarop de resultaten van het project aan bod komen;
- nieuwsberichten van de verschillende partners;
- minimaal twee artikels in de vakpers;
- een persbericht bij de start van het project om de doelen te communiceren;
- sociale mediaberichten via de kanalen van de partners;
- projectpagina’s op de websites van de partners.
3950 Bocholt
België