In de Vlaamse Ardennen, net buiten het stedelijk gebied van Ronse, vind je ‘t Verre Land. Een stukje landbouwgrond achter de Steinerschool De Ringelwikke, met als doel kinderen dichter bij de landbouw en het platteland te brengen. Het begon als een droom van meester Michael, directeur, leerkracht én klusjesman van de school, en is uitgegroeid tot een levendig project waar kinderen, ouders en buren samen bouwen aan een plek voor voedsel, natuur en educatie. Michael: “Landbouw is ondergewaardeerd: het beroep van landbouwer, de prijs van voedsel… Ik wil kinderen tonen dat voedsel kweken niet iets ouderwets is, maar een primaire behoefte waar je veel plezier uit kan halen.”
Een idee dat verder kan groeien dankzij LEADER
Tien jaar geleden richtte Michael samen met enkele initiatiefnemers de landelijke Steinerschool De Ringelwikke op. Vanaf het begin was er de wens om een pedagogisch landbouwproject aan de school te koppelen. In 2022 kregen ze de opportuniteit om 1,6 hectare landbouwgrond aanpalend aan de school te kopen. “We hadden veel goede ideeën, maar geen geld”, vertelt Michael. Dankzij renteloze leningen van ouders en sympathisanten werd het terrein verworven. Het in 2024 goedgekeurde LEADER-project zorgt voor extra ruimte om te investeren in ’t Verre Land, met middelen voor landschapsinrichting, huisvesting van de dieren en een kleine tractor voor grondbewerking.
Het land als educatief materiaal
Leerlingen van alle leeftijden komen wekelijks op het land, dat kan voor een ‘buitendag’ of voor de tuinbouwles. Ze rapen pompoenen, spreiden mest over het veld, geven de dieren eten en leren terug leven volgens de seizoenen. “In het najaar hebben we aardappelen geoogst met de leerlingen. De volgende dag kreeg ik tien verschillende verhalen van kinderen die trots vertelden wat ze ermee gemaakt hadden: frietjes, puree, aardappelen in de schil… Dat is voor hen zo’n andere beleving dan mama of papa die een zak aardappelen van de winkel meebrengt” vertelt Michael. Het oogstseizoen wordt afgesloten met een groot frietfeest van eigen aardappelen, waarbij alle buren, ouders, kinderen en sympathisanten welkom zijn.
Meer leven op het land
Een project kan op papier veelbelovend klinken, maar wordt pas echt waardevol als het leeft. Er werd al heel wat aangeplant: fruitbomen, hagen, wilgen … Zodra de bomen gaan groeien, er fruit aan komt en de eerste groenten worden geoogst, worden de mensen nieuwsgierig. ’t Verre Land bruist van het leven en dat wekt enthousiasme op: ouders horen de verhalen waarmee hun kinderen thuiskomen, voorbijgangers zien beweging op het veld en buren komen geregeld over de draad meekijken. Ze vragen zich af wat er deze week op het land gebeurt. Planten of oogsten van groenten, zonnebloemen en phacelia in bloei, composteren en bemesten, het aanplanten van een boomgaard en het aanleggen van een poel, op het land is er altijd iets te zien en te doen. Deze vorm van landschapsbeleving is zelfs voor plattelandsbewoners niet langer vanzelfsprekend. “Veel kinderen hebben wel een tuin, maar die bestaat vandaag steeds vaker uit een gazon met een robotmaaier erop”, zegt Michael. Er loopt een toegangsweg doorheen ’t Verre Land naar de school. Kinderen kunnen via dit pad de school binnenlopen in plaats van op een parking aan de steenweg te worden afgezet. Iets klein, waarvan Michael merkt dat het de kinderen toch enorm veel deugd doet.
Toekomstplannen
’t Verre Land is een kleinschalig project met een grote impact, en nóg grotere ambities. Michael: “Op termijn willen we korte kampjes organiseren, schoolreisjes met overnachting, time-outprojecten voor jongeren. Er is veel werk, maar ook veel potentieel.”